Σίγουρα έχετε ακούσει για το πασχαλινό έθιμο, το "σπάσιμο της στάμνας". Οι περισσότερες και οι περισσότεροι μπορεί να έχετε πάει κιόλας σε αυτο το έθιμο. Όποτε όσοι και όσες έχετε πάει έχετε ζήσει από κοντά αυτό το πασχαλινό παραμύθι. Αλλά γνωρίζετε την ιστορία αυτής της παράδοσης;
Η κάθε περιοχή έχει τα δικά της έθιμα. Έτσι και η Κέρκυρα έχει τα ξεχωριστά δικά της έθιμα. Ένα από αυτά, είναι το Πασχαλινό έθιμο, το σπάσιμο της στάμνας ή αλλιώς έθιμο με τους "μπότηδες".
Η ζωή στην Κέρκυρα είναι σαν παραμύθι, φαντάσου το Πάσχα στην Κέρκυρα πως θα φαντάζει να πραγματοποιείται. Αξίζει να το ζήσεις, τουλάχιστον μια φορά. Είτε το έχεις ζήσει είτε όχι είναι πολύ χρήσιμο και όμορφο να γνωρίζεις την ιστορία των Πασχαλινών εθίμων της Κέρκυρας.
Στις 6 ώρα το πρωί το Μεγάλο Σάββατο. Στην Παναγία των ξένων. Γίνεται η αναπαράσταση του σεισμού, που κατά τις Γραφές ακολούθησε η Πρώτη Ανάσταση.
Λίγες ώρες μετά, στις 9 ώρα το πρωί. Στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Λιτανεία του Αγίου ξεκινά να γίνεται. Αυτή η λιτανεία ξεκίνησε το 1550. Όταν η Κέρκυρα σώθηκε από το λιμό. Αλλά η Κέρκυρα παρουσιάζει μία τεράστια διαφορά με τα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας. Και η διαφορά αυτή είναι ότι η περιφορά του Επιταφίου γίνεται το Μ. Σάββατο, σύγχρονος με την λιτανεία. Ορίστηκε να γίνεται τότε η περιφορά του Επιταφίου στα χρόνια της Ενετοκρατίας.
Μετά από αυτά τα γεγονότα , γίνεται το πιο γνωστό έθιμο. Και ο θρήνος και η μελαγχολία από τον Επιτάφιο, μεταμορφώνεται σε φασαρία. Γίνεται το έθιμο των σπάσιμο της στάμνας ή άλλιως το έθιμο των μπότηδων. Τα μπαλκόνια είναι στολισμένα και οι μπότηδες έχουν κόκκινη κορδέλα επάνω τους, που το κόκκινο είναι το χρώμα της Κέρκυρας.
Το έθιμο των μπότηδων ή αλλιώς σπασίματος της στάμνας. Έχουν ρίζες από παλιά στην ιστορία της Κέρκυρας. Έχουν ακουστεί διάφορες θεωρίες για το πώς ξεκίνησε. Αναφορές έχουν γίνει σε δύο θρησκείες, τον Χριστιανισμό και στο Δωδεκάθεο. Κάποιοι όμως πιστεύουν ότι είναι έθιμο των καθολικών της Ενετοκρατίας και ότι οι καθολικοί πετούσαν παλιά πράγματα από τα παράθυρα για γούρι. Αλλά οι Κερκυραίοι αντικατέστησαν τα παλιά πράγματα με στάμνες. Οι ντόπιοι πλέον πιστεύουν ότι αν τύχει και βρεθείς στην πραγματοποίηση του εθίμου των μπότηδων, πρέπει να πάρεις ένα κομματάκι από μία σπασμένη στάμνα για γούρι. Το έθιμο όταν τελειώνει, ακούγεται το εμβατήριο " μην φοβάστε Γραικοί " από την φιλαρμονική.
Οσον αφορά για το βράδυ του Μ. Σάββατου εκεί τα έθιμα συνεχίζονται αλλά γίνονται πιο αστεία.
Το αστείο έθιμο είναι το έθιμο της Μαστέλας. Που λαμβάνει μέρος στο εμπορικό κέντρο της Κέρκυρας. Εκεί οι κάτοικοι της Κέρκυρας τοποθετούν ένα βαρέλι στολισμένο με κορδέλες και μυρτιές. Οσοι θέλουν μέσα στο βαρέλι ρίχνουνε νομίσματα για το καλό. Έπειτα στο τέλος της ημέρας βουτάνε ένα περαστικό με το κεφάλι μεσα στο βαρέλι ώστε να βγάλει τα νομίσματα.
Η κάθε περιοχή έχει τα δικά της έθιμα. Έτσι και η Κέρκυρα έχει τα ξεχωριστά δικά της έθιμα. Ένα από αυτά, είναι το Πασχαλινό έθιμο, το σπάσιμο της στάμνας ή αλλιώς έθιμο με τους "μπότηδες".
Η ζωή στην Κέρκυρα είναι σαν παραμύθι, φαντάσου το Πάσχα στην Κέρκυρα πως θα φαντάζει να πραγματοποιείται. Αξίζει να το ζήσεις, τουλάχιστον μια φορά. Είτε το έχεις ζήσει είτε όχι είναι πολύ χρήσιμο και όμορφο να γνωρίζεις την ιστορία των Πασχαλινών εθίμων της Κέρκυρας.
Στις 6 ώρα το πρωί το Μεγάλο Σάββατο. Στην Παναγία των ξένων. Γίνεται η αναπαράσταση του σεισμού, που κατά τις Γραφές ακολούθησε η Πρώτη Ανάσταση.
Λίγες ώρες μετά, στις 9 ώρα το πρωί. Στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Λιτανεία του Αγίου ξεκινά να γίνεται. Αυτή η λιτανεία ξεκίνησε το 1550. Όταν η Κέρκυρα σώθηκε από το λιμό. Αλλά η Κέρκυρα παρουσιάζει μία τεράστια διαφορά με τα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας. Και η διαφορά αυτή είναι ότι η περιφορά του Επιταφίου γίνεται το Μ. Σάββατο, σύγχρονος με την λιτανεία. Ορίστηκε να γίνεται τότε η περιφορά του Επιταφίου στα χρόνια της Ενετοκρατίας.
Μετά από αυτά τα γεγονότα , γίνεται το πιο γνωστό έθιμο. Και ο θρήνος και η μελαγχολία από τον Επιτάφιο, μεταμορφώνεται σε φασαρία. Γίνεται το έθιμο των σπάσιμο της στάμνας ή άλλιως το έθιμο των μπότηδων. Τα μπαλκόνια είναι στολισμένα και οι μπότηδες έχουν κόκκινη κορδέλα επάνω τους, που το κόκκινο είναι το χρώμα της Κέρκυρας.
Το έθιμο των μπότηδων ή αλλιώς σπασίματος της στάμνας. Έχουν ρίζες από παλιά στην ιστορία της Κέρκυρας. Έχουν ακουστεί διάφορες θεωρίες για το πώς ξεκίνησε. Αναφορές έχουν γίνει σε δύο θρησκείες, τον Χριστιανισμό και στο Δωδεκάθεο. Κάποιοι όμως πιστεύουν ότι είναι έθιμο των καθολικών της Ενετοκρατίας και ότι οι καθολικοί πετούσαν παλιά πράγματα από τα παράθυρα για γούρι. Αλλά οι Κερκυραίοι αντικατέστησαν τα παλιά πράγματα με στάμνες. Οι ντόπιοι πλέον πιστεύουν ότι αν τύχει και βρεθείς στην πραγματοποίηση του εθίμου των μπότηδων, πρέπει να πάρεις ένα κομματάκι από μία σπασμένη στάμνα για γούρι. Το έθιμο όταν τελειώνει, ακούγεται το εμβατήριο " μην φοβάστε Γραικοί " από την φιλαρμονική.
Οσον αφορά για το βράδυ του Μ. Σάββατου εκεί τα έθιμα συνεχίζονται αλλά γίνονται πιο αστεία.
Το αστείο έθιμο είναι το έθιμο της Μαστέλας. Που λαμβάνει μέρος στο εμπορικό κέντρο της Κέρκυρας. Εκεί οι κάτοικοι της Κέρκυρας τοποθετούν ένα βαρέλι στολισμένο με κορδέλες και μυρτιές. Οσοι θέλουν μέσα στο βαρέλι ρίχνουνε νομίσματα για το καλό. Έπειτα στο τέλος της ημέρας βουτάνε ένα περαστικό με το κεφάλι μεσα στο βαρέλι ώστε να βγάλει τα νομίσματα.
