Στις 8 Μαρτίου κάθε χρόνο γιορτάζουμε την γιορτή της γυναίκας. Εκείνη την ημέρα είναι και η διεθνής ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών.
Πώς όμως ξεκίνησε αυτή η γιορτή την συγκεκριμένη μέρα; Ποια είναι η ρίζα αυτής της γιορτής και γιατί συνεχίζεται μέχρι σήμερα τόσα χρόνια...; Σίγουρα οι περισσότερες από εσάς έχετε αναρωτηθεί...!
Κατά την περίοδο του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης ξεκίνησαν οι πρώτες εκδηλώσεις γυναικείων αντιδράσεων ενάντια στην καταπίεση που βίωναν διαχρονικά οι γυναίκες. Στο τέλος του 19ου αιώνα πρός στις αρχές του 20ου αιώνα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ οι γυναίκες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας, δικαίωμα ψήφου και ίσα δικαιώματα.
Θεσμός έγινε στις 8 Μαρτίου του 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις γυναίκες από όλου του κόσμου τις χώρες, να γιορτάσουν την ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών.
Επίσης η 8 Μαρτίου καθιερώθηκε ως παγκόσμια γιορτή της γυναίκας προς τιμή δύο αποκλειστικά γυναικείων απεργιακών κινητοποιήσεων που έγιναν στις ΗΠΑ τον 19 αιώνα.
Στις 8 Μαρτίου 1857, ήταν η πρώτη γυναικεία απεργιακή κινητοποίηση. Τότε οι εργαζόμενες στις βιοτεχνίες ενδυμάτων της Ν. Υόρκης, ντυμένες στα λευκά, διοργάνωσαν μεγάλη πορεία και πικετοφορία, θέλοντας να αποκτήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας και λιγότερες ώρες στο ωράριο τους, αντί για 16 ώρες εργασίας να ελαττωθούν και να γίνουν 10 ώρες εργασίας. Επίσης ζητούσαν πιο υγιεινές και φωτεινές αίθουσες εργασίας, κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, ίσα δικαιώματα με τους άνδρες και μεγαλύτερα μεροκάματα από αυτά που είχαν. Στην διαδήλωση αυτή υπήρξαν αιματοχυσίες.
Η δεύτερη γυναικεία απεργιακή κινητοποίηση έγινε πάλι στην Ν. Υόρκη τον Φεβρουάριο του 1909. Η διαφορά με την πρώτη κινητοποίηση ήταν ότι σε αυτή, την δεύτερη κινητοποίηση υπήρχε σύνθημα το οποίο ήταν '' Ψωμί και τριαντάφυλλα'' . Και κράτησε 13 εβδομάδες και πήραν μέρος περισσότερες από 20.000 εργάτριες. Ξυλοκοπήθηκαν γυναίκες και σύρθηκαν στα δικαστήρια. Η απεργία λύθηκε όταν έγιναν συμβιβασμοί στις περισσότερες επιχειρήσεις. Ο ενθουσιασμός, η χαρά και το πείσμα ήταν εντυπωσιακά συναισθήματα που είχαν αυτές οι γυναίκες.
Θα πρέπει να είναι σημείο αναφοράς η 8 Μαρτίου, κάθε χρόνο. Για περισυλλογή, σκέψη, αναδρομή της διαδρομής μας ως γυναίκες και ως μητέρες αλλά και του ρόλου μας, διαχρονικά, ιδιαίτερα στη σημερινή εποχής της κατάλυσης όλων των εργασιακών κεκτημένων για τους συνανθρώπους μας.
Πώς όμως ξεκίνησε αυτή η γιορτή την συγκεκριμένη μέρα; Ποια είναι η ρίζα αυτής της γιορτής και γιατί συνεχίζεται μέχρι σήμερα τόσα χρόνια...; Σίγουρα οι περισσότερες από εσάς έχετε αναρωτηθεί...!
Κατά την περίοδο του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης ξεκίνησαν οι πρώτες εκδηλώσεις γυναικείων αντιδράσεων ενάντια στην καταπίεση που βίωναν διαχρονικά οι γυναίκες. Στο τέλος του 19ου αιώνα πρός στις αρχές του 20ου αιώνα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ οι γυναίκες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας, δικαίωμα ψήφου και ίσα δικαιώματα.
Θεσμός έγινε στις 8 Μαρτίου του 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις γυναίκες από όλου του κόσμου τις χώρες, να γιορτάσουν την ημέρα των δικαιωμάτων των γυναικών.
Επίσης η 8 Μαρτίου καθιερώθηκε ως παγκόσμια γιορτή της γυναίκας προς τιμή δύο αποκλειστικά γυναικείων απεργιακών κινητοποιήσεων που έγιναν στις ΗΠΑ τον 19 αιώνα.
Στις 8 Μαρτίου 1857, ήταν η πρώτη γυναικεία απεργιακή κινητοποίηση. Τότε οι εργαζόμενες στις βιοτεχνίες ενδυμάτων της Ν. Υόρκης, ντυμένες στα λευκά, διοργάνωσαν μεγάλη πορεία και πικετοφορία, θέλοντας να αποκτήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας και λιγότερες ώρες στο ωράριο τους, αντί για 16 ώρες εργασίας να ελαττωθούν και να γίνουν 10 ώρες εργασίας. Επίσης ζητούσαν πιο υγιεινές και φωτεινές αίθουσες εργασίας, κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, ίσα δικαιώματα με τους άνδρες και μεγαλύτερα μεροκάματα από αυτά που είχαν. Στην διαδήλωση αυτή υπήρξαν αιματοχυσίες.
Η δεύτερη γυναικεία απεργιακή κινητοποίηση έγινε πάλι στην Ν. Υόρκη τον Φεβρουάριο του 1909. Η διαφορά με την πρώτη κινητοποίηση ήταν ότι σε αυτή, την δεύτερη κινητοποίηση υπήρχε σύνθημα το οποίο ήταν '' Ψωμί και τριαντάφυλλα'' . Και κράτησε 13 εβδομάδες και πήραν μέρος περισσότερες από 20.000 εργάτριες. Ξυλοκοπήθηκαν γυναίκες και σύρθηκαν στα δικαστήρια. Η απεργία λύθηκε όταν έγιναν συμβιβασμοί στις περισσότερες επιχειρήσεις. Ο ενθουσιασμός, η χαρά και το πείσμα ήταν εντυπωσιακά συναισθήματα που είχαν αυτές οι γυναίκες.
Θα πρέπει να είναι σημείο αναφοράς η 8 Μαρτίου, κάθε χρόνο. Για περισυλλογή, σκέψη, αναδρομή της διαδρομής μας ως γυναίκες και ως μητέρες αλλά και του ρόλου μας, διαχρονικά, ιδιαίτερα στη σημερινή εποχής της κατάλυσης όλων των εργασιακών κεκτημένων για τους συνανθρώπους μας.
